Bugün bizim için özel bir gün…
Yıllar önce başlayan hikâyemizde ne çok şey biriktirmişiz. Güzel günler, zor zamanlar, telaşlar, susmalar, kahkahalar, kırgınlıklar, yeniden birbirimizi bulmalar… Eskişehir’den Bodrum’a uzanan bir hayat ve hepsinin ortasında büyüttüğümüz bir yuva, kızımız, anılarımız…
Düğün gecemizde dans ederken bir şarkı çalıyordu: “Çok Teşekkür Ederim.”
Saat 15.00 civarı...
Dışarısı yaklaşık 35 derece. İçeride klima çalışıyor. Salonda çoğu orta yaşın üzerinde insanlar, emekliler, kadınlar, birkaç genç ve çocuk... Girişte solda bir bilgisayar, önünde kimi yazılar... Ama masada sekreter ya da danışılacak bir görevli yok.
“Ne yapıyoruz?” diye sordum bekleyenlere.
Masanın üzerindeki defterden koparılmış bir kâğıdı gösterdiler:
“Oradaki listeye adınızı yazıyorsunuz.”
.jpeg)
.jpg)
